20 Sentyabr – Şəhidlərimizin yazdığı tarix
Bəzi tarixlər təqvimdə bir gün kimi qeyd olunur, bəziləri isə bir xalqın yaddaşına əbədi həkk edilir. Elə tarixlər var ki, illər keçsə də, onların mənası dəyişmir, əksinə, hər yeni nəsil həmin günün arxasında dayanan fədakarlığı daha dərindən dərk edir. 20 Sentyabr Azərbaycan xalqı üçün məhz belə tarixlərdəndir. Bu tarix Azərbaycanın dövlət suverenliyinin tam bərpa olunması ilə yanaşı, bu torpaqlar uğrunda illərlə mübarizə aparan, Vətənin bütövlüyü naminə canından keçən qəhrəman oğullarımızın əziz xatirəsi ilə də bağlıdır.
Bu günə gəlib çatmaq asan olmadı. Qarabağın hər qarışında uzun illərin həsrəti, itirilmiş ömürlər, ailələrin çəkdiyi ağrı və Vətən yolunda göstərilən misilsiz fədakarlıqlar var. Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün və dövlət suverenliyinin bərpası yalnız hərbi əməliyyatların nəticəsi deyil, həm də xalqımızın illərlə qoruduğu Vətən sevgisinin, dövlətə sədaqətinin və milli iradəsinin təntənəsidir.
Bu mübarizənin önündə Azərbaycan Ordusunun qəhrəman hərbçiləri dayanırdı. Onlarla çiyin-çiyinə Daxili İşlər Nazirliyinin əməkdaşları, Daxili Qoşunların hərbi qulluqçuları, Dövlət Sərhəd Xidmətinin şəxsi heyəti və Vətənin təhlükəsizliyinin təmin olunmasında iştirak edən digər dövlət qurumlarının əməkdaşları öz vəzifələrini şərəflə yerinə yetirdilər. Hər birinin üzərinə düşən məsuliyyət fərqli olsa da, qarşıya qoyulan məqsəd eyni idi – Azərbaycan torpaqlarının müdafiəsi, dövlət suverenliyinin təmin olunması və üçrəngli bayrağımızın öz torpaqlarımızda əbədi dalğalanması.
Həmin günlər bir daha göstərdi ki, Vətənin müdafiəsi yalnız səngərdə silah tutmaqdan ibarət deyil. Bu, hər bir hərbçinin, polis əməkdaşının, sərhədçinin və dövlət qulluqçusunun üzərinə düşən məsuliyyəti ən ağır şəraitdə belə ləyaqətlə yerinə yetirməsidir. Döyüş meydanında irəliləyən əsgər də, təhlükəsizliyin təmin olunması üçün ən çətin ərazidə xidmət aparan polis əməkdaşı da, dövlət sərhədini qoruyan sərhədçi də eyni amalın daşıyıcısı idi. Onları birləşdirən isə rütbə və vəzifədən daha böyük olan Vətən qarşısında borc hissi idi.
Lakin həmin tarixin ən ağır səhifələrini şəhidlərimiz yazdı. Onlar Vətənin müdafiəsini öz həyatlarından üstün tutaraq ailələrini, doğmalarını, yarımçıq qalan arzularını geridə qoydular və son nəfəsədək üzərlərinə düşən müqəddəs vəzifəni yerinə yetirdilər. Bəziləri ən çətin döyüş anında silahdaşının yanında oldu, bəziləri qarşıya qoyulan tapşırığın icrası uğrunda sonadək mübarizə apardı, bəziləri isə torpağın müdafiəsində həyatını fəda edərək şəhidlik zirvəsinə ucaldı. Onların hər birinin həyatı yarımçıq qalsa da, Vətən üçün göstərdikləri qəhrəmanlıq tariximizin ən şərəfli səhifələrindən birinə çevrildi.
Şəhidlik bir insanın həyatının sonu olsa da, onun qəhrəmanlığının sonu deyil. Şəhidlərimizin hər birinin arxasında bir ailənin ömrünə sığmayan həsrət, bir ananın bitməyən duası, bir atanın qüruru, bir övladın heç vaxt unuda bilməyəcəyi ata xatirəsi dayanır. Bu ağrını sözlə ifadə etmək çətindir. Çünki şəhidlik yalnız döyüş meydanında verilən qurban deyil, illərlə bir ailənin qəlbində yaşatdığı müqəddəs bir əmanətdir. Bu gün həmin oğulların adı artıq yalnız onların doğmalarına aid deyil. Onlar bütöv Azərbaycanın övladlarına çevriliblər.
Bu gün Qarabağda dalğalanan üçrəngli bayrağımıza baxarkən onun hansı ağır bədəllə ucaldıldığını unutmamalıyıq. Bu bayrağın altında yenidən qurulan hər şəhər, dirçələn hər kənd, doğma torpaqlarına qayıdan hər ailə, açılan hər məktəb və salınan hər yol bizə həmin fədakarlığı xatırladır. Vaxtilə həsrətlə baxdığımız torpaqlarda bu gün həyatın yenidən canlanması şəhidlərimizin bizə qoyduğu ən böyük əmanətin – azad Vətənin yaşadılmasının ifadəsidir.
20 Sentyabr yalnız bir qələbə tarixindən ibarət deyil. Bu tarix bizə həmin qələbəni mümkün edən insanları xatırladır. Səngərdə sonadək dayanan əsgəri, Vətən naminə ən ağır şəraitdə xidmət aparan polisi, dövlət sərhədini qoruyan sərhədçini, Daxili Qoşunların hərbi qulluqçusunu və öz canını bu torpağın müdafiəsinə fəda edən şəhidimizi xatırladır. Bu tarix həm də bizə göstərir ki, dövlətin suverenliyi yalnız xəritədə müəyyənləşən sərhədlər deyil; onun arxasında canını Vətənə qurban verən insanların fədakarlığı dayanır.
Bu gün bizim üzərimizə düşən ən böyük vəzifələrdən biri həmin qəhrəmanlığı unutdurmamaqdır. Şəhidlərimizin adlarını yaşatmaq, onların keçdiyi yolu gələcək nəsillərə çatdırmaq, azad edilmiş torpaqların qədrini bilmək və Vətənə sahib çıxmaq onların qarşısında olan mənəvi borcumuzdur. Çünki tarix yalnız keçmişdə baş verən hadisələrin məcmusu deyil; tarix həm də gələcək nəsillərin hansı dəyərlər üzərində dayanacağını müəyyən edən yaddaşdır.
Şəhidlərimizin qəhrəmanlığı qarşısında sözlər bəzən kifayət etmir. Onların fədakarlığını nə bir yazıya, nə bir cümləyə, nə də bir günə sığdırmaq mümkündür. Çünki onlar öz həyatlarını bir gün üçün deyil, Vətənin gələcəyi üçün fəda etdilər. Bu gün azad torpaqlarda addımlayırıqsa, doğma Qarabağımızda Azərbaycan bayrağını görürüksə, bunun arxasında həmin qəhrəmanların qanı, əsgərlərimizin cəsarəti, polis və digər təhlükəsizlik qüvvələrinin fədakarlığı, xalqımızın birliyi dayanır.
20 Sentyabr bizə Zəfərin qiymətini xatırladır. Bu tarix bizə şəhidlərimizin əmanət etdiyi Vətənin qədrini bilməyi, dövlətimizin suverenliyini qorumağı və onların yazdığı qəhrəmanlıq salnaməsini gələcək nəsillərə ötürməyi vəsiyyət edir.
Çünki torpaq yalnız üzərində yaşadığımız məkan deyil. Torpaq uğrunda can verənlərin xatirəsi ilə Vətənə çevrilir.
Şəhidlərimizin yazdığı tarix heç vaxt unudulmayacaq. Onların adı yaddaşımızda, qəhrəmanlığı tariximizdə, Vətən uğrunda göstərdikləri fədakarlıq isə gələcək nəsillərin qəlbində yaşayacaq.
Ruhları şad olsun.
Polise.az
